Σύλλογος Φίλων Σιδηροδρόμων Θεσσαλονίκης

The building of the Military Station (Station Militaire) of the Railroad company «Jonction - Salonique - Constantinople» at Thessaloniki.

Is located at the west side of Thessaloniki approxamately 500 meters after the overpass bridge of Monastiriou road to the exit of the city, between main rail lines emanating from the New Railroad Station and convent within the administrative boundaries of the Municipality of Kordelio - Evosmos.

The building had been constructed at the end of the 19th century (in particular from 1891 until 1894) when the city was part of the Ottoman Empire. It had been designed by the Italian architect Pierro Arigoni who had also designed the Casa Bianca building during 1911.

Παρόμοιας μορφής κτίρια μπορεί να συναντήσει κανείς σε πολλούς σταθμούς του Ο.Σ.Ε. στο Βόρειο Ελλαδικό χώρο, αλλά όχι τόσο περίτεχνα. Το κτίσμα έχει ένα ξεχωριστό αρχιτεκτονικό στυλ, με ιδιαίτερα μορφολογικά στοιχεία, σταυροειδή κάτοψη με άξονα συμμετρίας κάθετο προς τις σιδηροδρομικές γραμμές, συμμετρικά τοξωτά ανοίγματα, στρογγυλό φεγγίτη στις πλάγιες όψεις για τον αερισμό της στέγης και ψευτοπαραστάδες. Ξύλινες τεμνόμενες στέγες, ξύλινους εξωτερικούς δοκούς δεμένους με καλλιτεχνική μαστοριά και «καρδιά» να χτυπά 106 χρόνια και πλέον συνεχούς σιδηροδρομικής ιστορίας.

Το όλο κτίριο περιβάλλεται από μια ακάλυπτη περίφρακτη έκταση για υπαίθριες εκδηλώσεις σ’ ένα ενιαίο ιστορικό τοπίο.

Ενώ το κτίριο της πρώην Στρατιωτικής στάσης παρέμενε αχρησιμοποίητο και εγκαταλειμμένο επί μακρόν, στις 12/07/1996 υπογράφτηκε η σύμβαση εκμίσθωσης του ακινήτου μεταξύ του τότε Διευθυντού της Γενικής Διεύθυνσης της Περιφέρειας Μακεδονίας - Θράκης του ΟΣΕ κ. Γεωργίου Νίνου και του Προέδρου του Συλλόγου των φίλων του Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης κ. Ευθύμιου Κοντόπουλου με συμβολικό μηνιαίο μίσθωμα.

Αφού ολοκληρώθηκαν όλες εκείνες οι νόμιμες διαδικασίες παραχώρησης του χώρου, ξεκίνησε ένας άλλος αγώνας αυτός της διάσωσης και αναπαλαίωσης του κτιρίου.

Στον αύλειο χώρο στάθμευαν μεγάλα βαρέα οχήματα (γερανοί, κ.λ.π.) όπου σε πιθανή περίπτωση πρόσκρουσης με το κτίριο, η καταστροφή θα ήταν αναπόφευκτη αφού το κτίριο βρισκόταν σε άσχημη κατάσταση.

Με συντονισμένες ενέργειες όμως απεφεύχθη κάτι τέτοιο και ξεκίνησαν οι εργασίες αναπαλαίωσης του κτιρίου. Οι εργασίες ξεκίνησαν με περίπου 2 εκατομμύρια δραχμές τότε και με εταιρεία που ανέλαβε την εν μέρει αναπαλαίωση του κτιρίου, μετέπειτα όμως ενεργοποιήθηκε και η Διοίκηση του Ο.Σ.Ε. όπου με καίριες και αποτελεσματικές πρωτοβουλίες ξεκίνησε η συνολική αναπαλαίωση του κτιρίου της πρώην Στρατιωτικής Στάσης για να έρθει στη σημερινή του μορφή.

Αυτός ο μικρός σταθμός αντίκρυσε το βλέμμα στρατιωτών Ελλήνων και ξένων που πολέμησαν στην διάρκεια των βαλκανικών και παγκοσμίων πολέμων. Αντίκρυσε το πικρό βλέμμα χιλιάδων μελών της εβραϊκής κοινότητος της Θεσσαλονίκης, σ’ εκείνο τον δεύτερο ατιμωτικό έλεγχό τους, πριν φύγουν για πάντα από την πόλη.

Από το 1977 έως το 1997 ο σταθμός παρέμεινε κλειστός.

Σήμερα συνεχίζει να είναι ένα ζωντανό πολιτισμικό στοιχείο της πόλης. Ως Σιδηροδρομικό Μουσείο εγκαινιάσθηκε από τον τότε Υπουργό Πολιτισμού κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, το Σάββατο 16 Ιουνίου του 2001.

Στεγάζει πλήθος συλλεκτικών σιδηροδρομικών αντικειμένων που διασώθηκαν κατόπιν επίμονης προσπάθειας του Προέδρου του Συλλόγου «Φίλοι του Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης», κ. Ευθύμιου Κοντόπουλου.

Διατηρείται με την εθελοντική προσπάθεια του Συλλόγου «Φίλοι του Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης», την υλική, οικονομική και ηθική στήριξη του ΟΣΕ, του Δήμου Κορδελιού-Ευόσμου, του Υπουργείου Πολιτισμού, των Διοικητικών Αρχών της Θεσσαλονίκης και ιδιωτών.